Κυριακή, 4 Μαΐου 2008

Ελευθεριακή Κοινοτητα Ατλαντίδα

«Κανείς δεν μπορεί να προσπερνάει αδιάφορος
ούτε καν ο ίδιος ο χρόνος»

Το ράδιο Αντίλαλος έχει σιωπήσει. Αποτελούσε μία όαση μες την Σαχάρα των ερτζιανών κυμάτων.
Η ελευθεριακή κοινότητα Ατλαντίδα έδωσε τέλος και σε όλες τις άλλες κοινωνικό – πολιτικές και εκδηλώσεις τέχνης, δραστηριότητές της.
Στα πλαίσια μιας κατ’ ευφημισμόν δημοκρατίας όπου κυριαρχούν η διαφθορά, η βία, τα ναρκωτικά κάθε είδους και οι διαπροσωπικές σχέσεις υπάρχουν στα όρια του μηδενός.
Απόπειρα εξεγερσιακού λόγου και πρακτικής εκδηλώνεται από εκλεκτούς νέους της πόλης.
Αναφορά στους 2 Αναρχικούς του Πύργου 1890 και την εφημερίδα τους «Νέο Φως», στους Ρώσους Αναρχικούς του 1905-1921, στην Ισπανική Αυτοδιαχείριση του 1936-1939, στο Μάη του 1968 και κυρίως στην ελεύθερη τέχνη.
Στην τέχνη που σύμφωνα με το Στανισλάφκι τίποτα στο κόσμο όσο αυτή δεν μπορεί να εξυψώσει ή να υποδουλώσει έναν άνθρωπο.
Σπουδαίο το εγχείρημα σε μία πόλη όπου το πολιτικό και πολιτιστικό γίγνεσθαι, αναλώνεται στο τετριμμένο και στη διαρκή προσπάθεια να «κλείσει» τις ρωγμές, που δημιουργούνται στο ιδεολογικό περίβλημα του κοινωνικού – οικονομικού εποικοδομήματος.
Θέλω να ομολογήσω ότι θλίψη μου προκάλεσε το γεγονός ότι οι γενναιόφρονες αυτοί νεολαίοι της πόλης μας εξωθήθηκαν στο να υποστείλουν την σημαία ευγενών ιδεών.
Η μισαλλοδοξία με τους κατευθυνόμενους αγανακτισμένους πολίτες, οι «προοδευτικοί πολίτες» με δηλητηριώδεις ψιθύρους επέβαλαν τελικά την «τάξη».
Είναι βέβαιο όμως και το γνωρίζουμε όλοι ότι οι Ατλαντίδες θα αναδύονται, γιατί:
«ο αγώνας του ανθρώπου ενάντια στην εξουσία είναι αγώνας μνήμης ενάντια στη λήθη».

*Ο τίτλος αυτού του σημειώματος είναι από παλιά αφίσα της ΑΤΛΑΝΤΙΔΑΣ
Κ.

Η παρωδία του περσινού καλοκαιριού

Το μαύρο χρώμα έχει και την πλάκα του…

Ότι το ταμείο αρωγής στους πυρόπληκτους λειτούργησε σαν πλυντήριο προεκλογικής χρηματοδότησης του κεφαλαίου στο κυβερνών κόμμα, το έχουμε ξαναγράψει. Τα 170.000.000 εκατομμύρια ευρώ που συγκεντρώθηκαν τις πρώτες μέρες από τις δωρεές των φιλάνθρωπων (πώς λέμε «φιλόζωων»…) δεν έφτασαν ποτέ στους πυρόπληκτους, για τον απλό λόγο ότι άλλος ήταν ο αρχικός προορισμός τους. Απόδειξη, πως ενώ όλη η Ελλάδα δια μέσω του Τύπου «κράζει» απ’ άκρη σ’ άκρη την κυβέρνηση για την αρπαχτή στα λεφτά των πυρόπληκτων, οι ίδιοι οι δωρητές ποιούν τη νύσσα αντί να τρων τα σίδερα για τα εκατομμυριάκια τους που εγκλωβίστηκαν στα μικροπολιτικά τερτίπια της ΝΔ.

Όσο για εμάς τους Ηλείους, ζούμε εδώ και μήνες την απόλυτη παρωδία του περσινού καλοκαιριού! Από οικολογικής απόψεως, θρηνούμε για τα καμένα δάση αλλά κλείνουμε και πονηρά το μάτι στους τσιμεντοποιούς εις το όνομα της μακιαβελικής ανάπτυξης. Αγανακτούμε που διακόπηκε η διανομή ζωοτροφών στις πυρόπληκτες περιοχές με αποτέλεσμα να πεινάνε τα ζώα, αλλά κάνουμε πως δεν ξέρουμε τίποτα για τις αυξήσεις μέχρι και 100% στις ζωοτροφές, μετά τις πυρκαγιές, που είχαν σαν αποτέλεσμα να πεινάν όλα τα ζώα του νομού μαζί με τους κτηνοτρόφους. Λέγεται μάλιστα πως η ΕΑΣ Η-Ο απ’ αυτήν την υπόθεση κατάφερε να ξεχρεωθεί, ενώ άλλοι μεσάζοντες θησαύρισαν και εξακολουθούν να θησαυρίζουν. Που και που θυμόμαστε πως δεκάδες επιχειρήσεις κάηκαν χωρίς να αποζημιωθούν ακόμα οι ιδιοκτήτες τους αλλά κουβέντα για την καταστροφή που βιώνει καθημερινά όλος ο εμπορικός κόσμος του νομού. Πέρασε Πάσχα και μόνο η αφρικανική σκόνη μπήκε μέσα στα μαγαζιά του Πύργου και της Αμαλιάδας. Όσο για τα πυρόπληκτα σπίτια, δεν πρόκειται να ξαναχτιστούν, κι αυτό όχι απ’ την αδιαφορία της κυβέρνησης αλλά από άποψη. Το ζήτημα είναι ιδεολογικό και αφορά την κατάργηση της ιδιοκτησίας. Σε λίγο δεν θα υπάρχει Έλληνας που να έχει κεραμίδι πάνω απ’ το κεφάλι του. Έτσι δεν θα νοιώθουν μειονεκτικά και οι πυρόπληκτοι. Φροντίζουν γι’ αυτό οι τράπεζες που τον τελευταίο καιρό έχουν πάψει να γίνονται πιεστικές και έχουν περάσει σε πιο απειλητικές μεθόδους. Τελευταία βγαίνουν και μερικοί Δήμαρχοι και ζητάνε δεύτερη περίοδο χάριτος για τους πυρόπληκτους δήμους. Λες και υπήρξε πρώτη! (Επί τη ευκαιρία, πριν από κανα μήνα όταν λέγαμε για τους επικείμενους πλειστηριασμούς στους πυρόπληκτους δήμους, ο Δήμαρχος Ζαχάρως δήλωνε σε τοπική εφημερίδα πως ο Δήμος του δεν αντιμετωπίζει τέτοιο πρόβλημα και μας πρότεινε να βρούμε άλλον τρόπο να χτυπήσουμε την κυβέρνηση και ν’ αφήσουμε ήσυχο τον Δήμο του. Σήμερα διαβάζουμε πως αν δεν προχωρήσουν τα μέτρα για τους πυρόπληκτους θα… κόψει την Πελοπόννησο στα δύο. «Στα τρία ρε χαμένε! Είμαι κι εγώ εδώ!» φωνάζει ο «αριστερός» Τραμπάκουλας λίγα χιλιόμετρα πιο πέρα…)

Λέω να σοβαρευτώ λιγάκι αλλά τα ευτράπελα γύρω μου δε μ’ αφήνουν. Διαβάζω και ξαναδιαβάζω την επιστολή αγανακτισμένου φιλάνθρωπου που έπεσε στα χέρια μου και δεν μπορώ να κρατηθώ απ’ τα γέλια. Βλέπετε, εκτός απ’ το κεφάλαιο που πλήρωσε για τον προεκλογικό αγώνα της ΝΔ, την «πάτησαν» και αρκετοί άσχετοι, που συγκινημένοι από το δράμα του συνανθρώπου πρόσφεραν τον οβολό τους μέσω των τηλεμαραθώνιων, προκειμένου να εξαγοράσουν μερικά λεπτά ήσυχου ύπνου. Διαβάστε τι γράφει ο κ. Σ.Τ. για το πάθημά του στην επιστολή με τίτλο «"Πυρπόλησαν" το Ταμείο Πυροπλήκτων»:
«Την 30 -4-08 άκουσα στη πρωινή εκπομπή "Καλημέρα Ελλάδα" ότι τα ποσά που είχαν συγκεντρωθεί για τις ανάγκες των πυροπαθών συνανθρώπων μας ΔΕΝ δόθηκαν σε εκείνους (ακόμα...) γιατί διατεθήκαν αλλού, όπως για ΤΗ ΜΙΣΘΟΔΟΣΙΑ ΤΩΝ... ΔΑΣΙΚΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ(!!!) που ήταν απλήρωτοι μερικούς μήνες!!!
Μάλιστα το ταμείο αρωγής πυροπαθών στο οποίο (όπως άκουσα από τον ίδιο) πρόεδρος είναι ο καθ' όλα άξιος και τίμιος κ. Μολυβιάτης, μετονομάστηκε σε ταμείο αντιμετώπισης ΕΚΤΑΚΤΩΝ ΑΝΑΓΚΩΝ (ή κάπως έτσι) για να ΜΠΟΡΕΙ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΝΑ ΒΑΖΕΙ ΧΕΡΙ ΚΑΙ ΝΑ ΔΙΝΕΙ ΤΑ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΜΕΝΑ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΟΠΟΥ ΓΟΥΣΤΑΡΕΙ αλλά πάντως ΟΧΙ στους πυροπαθείς, για τους οποίους και δημιουργήθηκε αρχικά!!
Αυτά τα χρήματα, προσωπικά τουλάχιστον, τα έδωσα ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ και ΜΟΝΟ για να πάνε στα ΧΕΡΙΑ των συνανθρώπων μας που ΚΑΗΚΑΝ τα σπίτια τους, τα χωράφια τους, τα ζώα τους, η ΖΩΗ τους ΟΛΗ, δεν τα έδωσα για να καλυφτούν οι (ΑΙΩΝΙΕΣ) ανάγκες του (ΑΔΗΦΑΓΟΥ) κράτους για να πληρώσει μισθοδοσίες υπαλλήλων του!!!!!
Αυτό που έγινε το θεωρώ τουλάχιστον ΑΤΙΜΟ!!!!! Τα χρήματα αυτά ΔΕΝ ΑΝΗΚΟΥΝ ΣΤΟ ΚΡΑΤΟΣ, αλλά στους συνανθρώπους μας.
Εάν το κράτος είναι τόσο άτιμο που ούτε το ίδιο βοηθάει τους έχοντας ανάγκη, αλλά ούτε και την προσφερόμενη βοήθεια αφήνει να διατεθεί εκεί που πρέπει και εάν μέχρι τέλους Μαΐου δεν έχει δώσει ΟΛΑ τα χρήματα στους πυρόπληκτους, τότε, προσωπικά τουλάχιστον, ΘΑ ΖΗΤΗΣΩ ΤΑ ΧΡΗΜΑΤΑ ΜΟΥ ΠΙΣΩ, (έχω ακόμα την τραπεζική απόδειξη κατάθεσής τους) και το ίδιο καλώ να κάνουν και όλους τους άλλους που έδωσαν και άλλη φορά σε ΟΠΟΙΟΔΗΠΟΤΕ τηλεμαραθώνιο για ο,τιδήποτε ανάγκη, απλά θα ΚΛΕΙΝΩ την τηλεόραση και δεν πρόκειται να ξαναδώσω ΟΥΤΕ ΕΝΑ ΣΕΝΤΣ!»

Τι το αστείο βρίσκω στην παραπάνω επιστολή; Έ, πώς! Έχει την πλάκα του να ζητάς απ’ την κυβέρνηση φιλανθρωπικό έργο τη στιγμή που δεν είναι ικανή ούτε το καθήκον της να κάνει, να προστατεύσει, δηλαδή, τον πολίτη. Όσο για τους τηλεμαραθώνιους, έχουν γίνει καμιά δεκαριά απ’ το τσουνάμι και δώθε (η κομπίνα έχει ψωμί για όλους), και η μόνη χρηστική αξία που είχαν ήταν να αποποιηθεί το κράτος την υποχρέωσή του απέναντι στους πολίτες, μια υποχρέωση που βλακωδώς αναλαμβάνουν οι ίδιοι οι πολίτες μόνο και μόνο για να εξαγοράσουν μερικά λεπτά ήσυχου ύπνου, επαναλαμβάνω…